Mbayangake urip ing jaman penjajahan
Rasa nelangsa saya krasa
Apa maneh yen ngalami dhewe
Ndeleng foto-foto kahanan biyen
Ati iki saya perih
Kaya disayat peso landhep
Krungu jeritan lan tangis para bocah
Njaluk padha sekolah
Nanging, ora bisa obah
Apa awake dhewe wis nduweni atur panuwun marang para pahlawan?
Denea saiki dhewe bisa sekolah
Sekolah kanggo mujudake harapan negara
Kudu duwe semangat gedhe
Kanggo ngubah uripe dhewe
Aja mung ela-elu wae
Indonesia iki udu negara cilik
Butuh pemimpin kang atine becik lan resik
Supaya dadi negara apik
Rasa nelangsa saya krasa
Apa maneh yen ngalami dhewe
Ndeleng foto-foto kahanan biyen
Ati iki saya perih
Kaya disayat peso landhep
Krungu jeritan lan tangis para bocah
Njaluk padha sekolah
Nanging, ora bisa obah
Apa awake dhewe wis nduweni atur panuwun marang para pahlawan?
Denea saiki dhewe bisa sekolah
Sekolah kanggo mujudake harapan negara
Kudu duwe semangat gedhe
Kanggo ngubah uripe dhewe
Aja mung ela-elu wae
Indonesia iki udu negara cilik
Butuh pemimpin kang atine becik lan resik
Supaya dadi negara apik
Banyumas, saat duduk di bangku SMA
SMA N 1 Banyumas
Cicilia ntr
Halo sobat..
BalasHapusIni adalah tulisan keduaku. Aku buat 'geguritan' ini waktu masih SMA.
Waktu buat ini, aku membayangkan kalau-kalau aku ada di posisi korban penjajahan kala itu sambil aku melihat realita hidupku yang sekarang ini.
Good nite :))